Bir web sitesindeki üç boyutlu dünya, ziyaretçinin içerikleri anlamlandırmasına yardımcı olduğunda değer üretir. Hizmetler bir dijital ağın farklı düğümleri, referanslar bir bağlantı kümesi, iletişim ise bir buluşma noktası olarak düşünülebilir. Böylece ziyaretçi yalnızca başlıklar arasında geçmez; sayfalar arasındaki ilişkiyi de hisseder.
Ancak mekânı keşfetmek zorunlu bir görev olmamalıdır. Bir hizmete doğrudan ulaşmak isteyen kişi, adres çubuğundan veya menüden aynı içeriğe erişebilmelidir. Görsel keşif ile doğrudan erişim birbirini tamamlar.
İçerik sahneden bağımsız yaşar
Başlıklar, açıklamalar ve bağlantılar yalnızca bir WebGL sahnesinin içine çizilirse, metni seçmek, bağlantıyı paylaşmak ve yardımcı teknolojilerle okumak zorlaşabilir. Bu yüzden görsel ortam ile belge yapısını ayrı katmanlar olarak tasarlıyoruz.
Hizmet metni semantik HTML olarak sunulur; üç boyutlu sahne o sayfanın mekânsal bağlamını oluşturur. Sahne yüklenmese bile sayfanın ana amacı, başlığı ve sonraki adımı anlaşılabilir kalır. Bu, görsel kaliteyi azaltan bir taviz değil, deneyimin dayanıklılığı için bir tasarım kararıdır.
Her içeriğin bir adresi olmalı
Bir hizmet detayını yalnızca açılır pencere içinde göstermek, paylaşılabilir bir sayfanın yerini tam olarak tutmaz. Ayrı adresler; başlık, açıklama, dil alternatifi ve gezinme hiyerarşisinin içerikle birlikte tanımlanmasını kolaylaştırır.
Google, sunucuda oluşturulan veya önceden oluşturulan HTML’in hem kullanıcılar hem tarayıcılar açısından yararlı olabileceğini belirtir. Bu nedenle metnin görünmesi için üç boyutlu motorun başlamasını bekletmek yerine içerik ilk HTML yanıtının parçası olarak sunulabilir.
Hareket ve okuma aynı anda yarışmamalı
Bir ziyaretçi dünyayı incelerken kamera hareketi anlamlıdır. Bir metni okurken ise hareketin sakinleşmesi gerekir. Animasyonu duraklatma seçeneği, azaltılmış hareket tercihine saygı ve klavyeyle erişilebilir gezinme bu dengeyi destekler.
Tam ekran bir arayüzde uzun metinleri kesmek yerine, ortalanmış bir içerik alanında doğal kaydırma sunmak mümkündür. Bölüm başlıkları, okuyucunun kaldığı yeri anlamasına yardımcı olur. Sonuç; görsel keşfi teşvik eden, fakat okuma ve iletişim işlerini zorlaştırmayan bir deneyim olmalıdır.